دانشگاه هوایی شهید ستاری دانشکده مدیریت ارزیابی و رشد سرمایه‌های انسانی 3115-8536 2 4 2026 12 22 Reducing burnout in critical situations by using digital technologies (Internet of Things, remote monitoring, artificial intelligence): Studying the moderating role of individual resilience کاهش فرسودگی شغلی در شرایط بحرانی با به‌کارگیری فناوری‌های دیجیتال(اینترنت اشیاء، پایش از راه دور، هوش مصنوعی): مطالعه نقش تعدیل‌گر تاب آوری فردی 247148 10.22034/jhcad.2026.580942.1065 FA مهدیه حقیقت کارشناسی‌ارشد مدیریت صنعتی، گروه مدیریت صنعتی و فنّاوری، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0009-0009-9824-0902 امیراحسان زاهدی گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0001-9491-9023 Journal Article 2026 05 09 Background & Purpose: The expansion of digital technologies in complex and high-risk industries, while improving efficiency and safety, can affect the psychological consequences of the workplace, including employee burnout. In such circumstances, individual capacities such as resilience play an important role in how employees deal with job pressures. The aim of the present study is to investigate the effect of digital technologies on employee burnout in the oil, gas, and petrochemical industry of Markazi Province and to explain the moderating role of individual resilience in this regard.<br>Methodology: This research is applied in terms of purpose and quantitative in terms of methodology and is descriptive-correlational in nature and was conducted using structural equation modeling. The statistical population included employees of the oil, gas, and petrochemical industry of Markazi Province, from whom 250 people were selected using snowball sampling. Data were collected through questionnaires based on a five-point Likert scale and analyzed using SmartPLS software.<br>Findings: The findings showed that digital technologies have a negative and significant effect on employee burnout, and among the components studied, artificial intelligence showed the greatest reduction effect on burnout, followed by remote monitoring and the Internet of Things. The results also indicate that individual resilience plays a significant moderating role in the relationship between digital technologies and burnout. <br>Conclusion: Overall, the development and application of new technologies, along with strengthening the psychological capacities of employees, can help reduce job pressures and improve the quality of the work environment in industries. زمینه و هدف: گسترش فناوری‌های دیجیتال در صنایع پیچیده و پرریسک، ضمن بهبود کارایی و ایمنی، می‌تواند پیامدهای روان‌شناختی محیط کار، از جمله فرسودگی شغلی کارکنان را تحت تأثیر قرار دهد. در چنین شرایطی، ظرفیت‌های فردی مانند تاب‌آوری، نقش مهمی در نحوه مواجهه کارکنان با فشارهای شغلی ایفا می‌کند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر فناوری‌های دیجیتال بر فرسودگی شغلی کارکنان صنعت نفت، گاز و پتروشیمی استان مرکزی و تبیین نقش تعدیل‌گر تاب‌آوری فردی در این رابطه است.<br>روش‌شناسی: این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش‌شناسی، کمی و از نوع توصیفی–همبستگی بوده و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری شامل کارکنان صنعت نفت، گاز و پتروشیمی استان مرکزی بود که از میان آن‌ها 250 نفر به روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های مبتنی بر مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت گردآوری و با بهره‌گیری از نرم‌افزار اسمارت پی.ال.اس تحلیل شدند.<br>یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد فناوری‌های دیجیتال اثر منفی و معناداری بر فرسودگی شغلی کارکنان دارند و در میان مؤلفه‌های بررسی‌شده، هوش مصنوعی بیشترین تأثیر کاهشی را بر فرسودگی شغلی نشان داد و پس از آن پایش از راه دور و اینترنت اشیاء قرار گرفتند. همچنین، نتایج بیانگر آن است که تاب‌آوری فردی نقش تعدیل‌گر معناداری در رابطه میان فناوری‌های دیجیتال و فرسودگی شغلی ایفا می‌کند.<br>نتیجه‌گیری: در مجموع، توسعه و به‌کارگیری فناوری‌های نوین در کنار تقویت ظرفیت‌های روان‌شناختی کارکنان، می‌تواند به کاهش فشارهای شغلی و ارتقای کیفیت محیط کار در صنایع کمک کند.