زمینه و هدف: در دنیای سراسر تغییر امروز، توجه به موضوع شایستگی در عرصۀ مدیریت را اهرمی برای سازمان‌ها در نظر گرفته‌اند تا بوروکراسی‌های موجود در درون خود را به واحدهای کارا و منعطف تبدیل کنند. امروزه، هر کشوری برای پرورش مدیران و رهبران شایسته و افزایش ظرفیت حکمرانی و بهره‌وری، به مدیران و کارکنانی نیاز دارد که بتوانند بر اساس شایستگی خویش، خدمات بهتری برای منافع عمومی جامعه عرضه کنند و متناسب با رشد روزافزون تغییرات، توانمندی‌ها و شایستگی‌های خویش را بهبود بخشند. این پژوهش با هدف طراحی الگوی شایستگی مدیران و کارشناسان حوزۀ پژوهش اجرا شده است.
روش: پژوهش حاضر از حیث نتیجه توسعه‌ای، از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش کیفی است. مشارکت‌کنندگان پژوهش، خبرگان دانشگاهی و فرماندهان ارشد دانشگاه افسری امام علی (ع) بودند که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند از نوع گلولۀ برفی با ۱۴ نفر مصاحبه شد. ابزار گردآوری داده‌ها مبتنی بر مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و بهره‌گیری از اسناد بالادستی با بود. تحلیل داده‌ها مبتنی بر روش کیفی و با استفاده از کدگذاری سه مرحله‌ای کلارک و براون (۲۰۰۶) و روش تحلیل تم انجام شد.
یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که دو بُعد اصلی «شایستگی‌های عمومی» شامل دو مؤلفۀ ‌گفت‌وگو و مذاکره (با مفاهیم مهارت‌های ارتباطی و مهارت اطلاعاتی) و مؤلفۀ مهارت‌های فردی (با مفاهیم رویکرد ارزشی، اخلاقی، مهارت رفتاری و مهارت مدیریتی) و «شایستگی‌های تخصصی» شامل دو مؤلفۀ تفکر پژوهش‌محور (با مفاهیم دیدگاه بین‌رشته‌ای، تفکر پژوهشی، پژوهشگری، رشد مبتنی بر مسیر شغلی و مهارت‌های نرم‌افزارهای تخصصی) و مؤلفه تفکر استراتژیک (با مفاهیم برنامه‌ریزی استراتژیک و تفکر آینده‌پژوهی) شایستگی‌های موردنیاز مدیران پژوهشی شناخته شده‌اند و اساسِ مدلِ پژوهش را شکل می‌دهند.
نتیجه‌گیری: برای رشد یک سازمان، شایستگی‌های عمومی و تخصصی آن باید برای تصمیم‌گیرندگان بسیار روشن باشد. بنابراین، شناخت ابعاد شایستگی‌های کارشناسان و مدیران پژوهشی، هم برای توسعه جایگاه پژوهش و هم برای ارزیابی ایشان عامل اساسی به‌شمار می‌رود؛ بنابراین نیاز است که برای ایجاد نظام شایسته‌سالاری، شایستگی‌های کارشناسان و مدیران حوزۀ پژوهش شناسایی شود.