زمینه و هدف:اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در سازمانها و شرکتها یکی از مسائل حیاتی در بهبود عملکرد و افزایش بهرهوری منابع انسانی محسوب میشود. در دنیای امروز که تغییرات سریع و مداوم در فناوری و بازار کار وجود دارد، آموزش مستمر و مؤثر کارکنان به عنوان یک نیاز اساسی شناخته میشود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن انجام شد. روش:این تحقیق از نظر هدف کاربردی، به صورت آمیخته (کیفی از نوع تحلیل مضمون-کمی از نوع مدلسازی ساختاری تفسیری) بود. مشارکتکنندگان تحقیق خبرگان شرکت خودروسازی بهمن میباشند. در این تحقیق با 15 نفر از افراد خبره برای جمعآوری دادهها به صورت فردی و تا حد اشباع نظری مصاحبه شد.. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بود. جامعه آماری در بخش کمی، مدیران وخبرگان منابع انسانی و آموزش شرکت خودروسازی بهمن به تعداد 15 نفر بودند که در این پیمایش شرکت کردند. تجزیهوتحلیل اطلاعات در بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با مدلسازی ساختاری تفسیری(ISM) انجام شد. یافتهها:یافتههای تحقیق نشان داد 10 عامل حمایت مدیریت ارشد، تحلیل نیازهای آموزشی، برنامه ریزی آموزش، محتوا و کیفیت آموزش، روشهای آموزشی، فرهنگ سازمانی، منابع مالی و انسانی، ارزیابی و بازخورد، فناوری اطلاعات، گزارشدهی و مستندسازیبر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن تاثیر دارند. نتیجهگیری:مدیریت ارشد سازمانی به عنوان متغیر مستقل بیشترین تاثیر را بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن دارد که در سطح اول قرار گرفته بود. در سطح دوم منابع و سطح سوم فناوری اطلاعات به عنوان متغیرهای مستقل بعدی مطرح بودند، در سطح چهارم برنامه ریزی آموزشی، تحلیل نیازهای آموزشی و فرهنگ سازمانی قرار داشتند در سطح پنجم روشهای اموزش و محتوا و کیفیت آموزش قرار دارند، متغیرهای سطح چهارم و پنجم متغیرهای پیوندی هستند در نهایت در سطح ششم متغیرهای گزارشدهی و مستندسازی وارزیابی و بازخورد به عنوان متغیرهای وابسته قرار گرفتند. زمینه و هدف:اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در سازمانها و شرکتها یکی از مسائل حیاتی در بهبود عملکرد و افزایش بهرهوری منابع انسانی محسوب میشود. در دنیای امروز که تغییرات سریع و مداوم در فناوری و بازار کار وجود دارد، آموزش مستمر و مؤثر کارکنان به عنوان یک نیاز اساسی شناخته میشود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن انجام شد. روش:این تحقیق از نظر هدف کاربردی، به صورت آمیخته (کیفی از نوع تحلیل مضمون-کمی از نوع مدلسازی ساختاری تفسیری) بود. مشارکتکنندگان تحقیق خبرگان شرکت خودروسازی بهمن میباشند. در این تحقیق با 15 نفر از افراد خبره برای جمعآوری دادهها به صورت فردی و تا حد اشباع نظری مصاحبه شد.. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بود. جامعه آماری در بخش کمی، مدیران وخبرگان منابع انسانی و آموزش شرکت خودروسازی بهمن به تعداد 15 نفر بودند که در این پیمایش شرکت کردند. تجزیهوتحلیل اطلاعات در بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با مدلسازی ساختاری تفسیری(ISM) انجام شد. یافتهها:یافتههای تحقیق نشان داد 10 عامل حمایت مدیریت ارشد، تحلیل نیازهای آموزشی، برنامه ریزی آموزش، محتوا و کیفیت آموزش، روشهای آموزشی، فرهنگ سازمانی، منابع مالی و انسانی، ارزیابی و بازخورد، فناوری اطلاعات، گزارشدهی و مستندسازیبر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن تاثیر دارند. نتیجهگیری:مدیریت ارشد سازمانی به عنوان متغیر مستقل بیشترین تاثیر را بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن دارد که در سطح اول قرار گرفته بود. در سطح دوم منابع و سطح سوم فناوری اطلاعات به عنوان متغیرهای مستقل بعدی مطرح بودند، در سطح چهارم برنامه ریزی آموزشی، تحلیل نیازهای آموزشی و فرهنگ سازمانی قرار داشتند در سطح پنجم روشهای اموزش و محتوا و کیفیت آموزش قرار دارند، متغیرهای سطح چهارم و پنجم متغیرهای پیوندی هستند در نهایت در سطح ششم متغیرهای گزارشدهی و مستندسازی وارزیابی و بازخورد به عنوان متغیرهای وابسته قرار گرفتند. زمینه و هدف:اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در سازمانها و شرکتها یکی از مسائل حیاتی در بهبود عملکرد و افزایش بهرهوری منابع انسانی محسوب میشود. در دنیای امروز که تغییرات سریع و مداوم در فناوری و بازار کار وجود دارد، آموزش مستمر و مؤثر کارکنان به عنوان یک نیاز اساسی شناخته میشود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن انجام شد. روش:این تحقیق از نظر هدف کاربردی، به صورت آمیخته (کیفی از نوع تحلیل مضمون-کمی از نوع مدلسازی ساختاری تفسیری) بود. مشارکتکنندگان تحقیق خبرگان شرکت خودروسازی بهمن میباشند. در این تحقیق با 15 نفر از افراد خبره برای جمعآوری دادهها به صورت فردی و تا حد اشباع نظری مصاحبه شد.. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بود. جامعه آماری در بخش کمی، مدیران وخبرگان منابع انسانی و آموزش شرکت خودروسازی بهمن به تعداد 15 نفر بودند که در این پیمایش شرکت کردند. تجزیهوتحلیل اطلاعات در بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با مدلسازی ساختاری تفسیری(ISM) انجام شد. یافتهها:یافتههای تحقیق نشان داد 10 عامل حمایت مدیریت ارشد، تحلیل نیازهای آموزشی، برنامه ریزی آموزش، محتوا و کیفیت آموزش، روشهای آموزشی، فرهنگ سازمانی، منابع مالی و انسانی، ارزیابی و بازخورد، فناوری اطلاعات، گزارشدهی و مستندسازیبر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن تاثیر دارند. نتیجهگیری:مدیریت ارشد سازمانی به عنوان متغیر مستقل بیشترین تاثیر را بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن دارد که در سطح اول قرار گرفته بود. در سطح دوم منابع و سطح سوم فناوری اطلاعات به عنوان متغیرهای مستقل بعدی مطرح بودند، در سطح چهارم برنامه ریزی آموزشی، تحلیل نیازهای آموزشی و فرهنگ سازمانی قرار داشتند در سطح پنجم روشهای اموزش و محتوا و کیفیت آموزش قرار دارند، متغیرهای سطح چهارم و پنجم متغیرهای پیوندی هستند در نهایت در سطح ششم متغیرهای گزارشدهی و مستندسازی وارزیابی و بازخورد به عنوان متغیرهای وابسته قرار گرفتند.
وثوقی نیری,عبدالله و جوکار,علی . (1404). شناسایی عوامل موثر بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت. (e243302). ارزیابی و رشد سرمایههای انسانی, 2(3), e243302 doi: 10.22034/jhcad.2026.243302
MLA
وثوقی نیری,عبدالله , و جوکار,علی . "شناسایی عوامل موثر بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت" .e243302 , ارزیابی و رشد سرمایههای انسانی, 2, 3, 1404, e243302. doi: 10.22034/jhcad.2026.243302
HARVARD
وثوقی نیری عبدالله, جوکار علی. (1404). 'شناسایی عوامل موثر بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت', ارزیابی و رشد سرمایههای انسانی, 2(3), e243302. doi: 10.22034/jhcad.2026.243302
CHICAGO
عبدالله وثوقی نیری و علی جوکار, "شناسایی عوامل موثر بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت," ارزیابی و رشد سرمایههای انسانی, 2 3 (1404): e243302, doi: 10.22034/jhcad.2026.243302
VANCOUVER
وثوقی نیری عبدالله, جوکار علی. شناسایی عوامل موثر بر اجرای خطمشیهای آموزش حین خدمت. ارزیابی و رشد سرمایههای انسانی, 1404; 2(3): e243302. doi: 10.22034/jhcad.2026.243302
