ارزیابی و رشد سرمایه‌های انسانی

ارزیابی و رشد سرمایه‌های انسانی

شناسایی عوامل موثر بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه هوایی شهید ستاری. تهران، ایران
چکیده
زمینه و هدف: اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در سازمان‌ها و شرکت‌ها یکی از مسائل حیاتی در بهبود عملکرد و افزایش بهره‌وری منابع انسانی محسوب می‌شود. در دنیای امروز که تغییرات سریع و مداوم در فناوری و بازار کار وجود دارد، آموزش مستمر و مؤثر کارکنان به عنوان یک نیاز اساسی شناخته می‌شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن انجام شد.
روش: این تحقیق از نظر هدف کاربردی، به صورت آمیخته (کیفی از نوع تحلیل مضمون-کمی از نوع مدل‌سازی ساختاری تفسیری) بود. مشارکت‌کنندگان تحقیق خبرگان شرکت خودروسازی بهمن می‌باشند. در این تحقیق با 15 نفر از افراد خبره برای جمع‌آوری داده‌ها به صورت فردی و تا حد اشباع نظری مصاحبه شد.. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بود. جامعه آماری در بخش کمی، مدیران وخبرگان منابع انسانی و آموزش شرکت خودروسازی بهمن به تعداد 15 نفر بودند که در این پیمایش شرکت کردند. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات در بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با مدل‌سازی ساختاری تفسیری(ISM) انجام شد.
یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان داد 10 عامل حمایت مدیریت ارشد، تحلیل نیازهای آموزشی، برنامه ریزی آموزش، محتوا و کیفیت آموزش، روش‌های آموزشی، فرهنگ سازمانی، منابع مالی و انسانی، ارزیابی و بازخورد، فناوری اطلاعات، گزارش‌دهی و مستندسازی بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن تاثیر دارند.
نتیجه‌گیری: مدیریت ارشد سازمانی به عنوان متغیر مستقل بیشترین تاثیر را بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن دارد که در سطح اول قرار گرفته بود. در سطح دوم منابع و سطح سوم فناوری اطلاعات به عنوان متغیرهای مستقل بعدی مطرح بودند، در سطح چهارم برنامه ریزی آموزشی، تحلیل نیازهای آموزشی و فرهنگ سازمانی قرار داشتند در سطح پنجم روش‌های اموزش و محتوا و کیفیت آموزش قرار دارند، متغیرهای سطح چهارم و پنجم متغیرهای پیوندی هستند در نهایت در سطح ششم متغیرهای گزارش‌دهی و مستندسازی و ارزیابی و بازخورد به عنوان متغیرهای وابسته قرار گرفتند.
زمینه و هدف: اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در سازمان‌ها و شرکت‌ها یکی از مسائل حیاتی در بهبود عملکرد و افزایش بهره‌وری منابع انسانی محسوب می‌شود. در دنیای امروز که تغییرات سریع و مداوم در فناوری و بازار کار وجود دارد، آموزش مستمر و مؤثر کارکنان به عنوان یک نیاز اساسی شناخته می‌شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن انجام شد.
روش: این تحقیق از نظر هدف کاربردی، به صورت آمیخته (کیفی از نوع تحلیل مضمون-کمی از نوع مدل‌سازی ساختاری تفسیری) بود. مشارکت‌کنندگان تحقیق خبرگان شرکت خودروسازی بهمن می‌باشند. در این تحقیق با 15 نفر از افراد خبره برای جمع‌آوری داده‌ها به صورت فردی و تا حد اشباع نظری مصاحبه شد.. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بود. جامعه آماری در بخش کمی، مدیران وخبرگان منابع انسانی و آموزش شرکت خودروسازی بهمن به تعداد 15 نفر بودند که در این پیمایش شرکت کردند. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات در بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با مدل‌سازی ساختاری تفسیری(ISM) انجام شد.
یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان داد 10 عامل حمایت مدیریت ارشد، تحلیل نیازهای آموزشی، برنامه ریزی آموزش، محتوا و کیفیت آموزش، روش‌های آموزشی، فرهنگ سازمانی، منابع مالی و انسانی، ارزیابی و بازخورد، فناوری اطلاعات، گزارش‌دهی و مستندسازی بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن تاثیر دارند.
نتیجه‌گیری: مدیریت ارشد سازمانی به عنوان متغیر مستقل بیشترین تاثیر را بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن دارد که در سطح اول قرار گرفته بود. در سطح دوم منابع و سطح سوم فناوری اطلاعات به عنوان متغیرهای مستقل بعدی مطرح بودند، در سطح چهارم برنامه ریزی آموزشی، تحلیل نیازهای آموزشی و فرهنگ سازمانی قرار داشتند در سطح پنجم روش‌های اموزش و محتوا و کیفیت آموزش قرار دارند، متغیرهای سطح چهارم و پنجم متغیرهای پیوندی هستند در نهایت در سطح ششم متغیرهای گزارش‌دهی و مستندسازی و ارزیابی و بازخورد به عنوان متغیرهای وابسته قرار گرفتند.
زمینه و هدف: اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در سازمان‌ها و شرکت‌ها یکی از مسائل حیاتی در بهبود عملکرد و افزایش بهره‌وری منابع انسانی محسوب می‌شود. در دنیای امروز که تغییرات سریع و مداوم در فناوری و بازار کار وجود دارد، آموزش مستمر و مؤثر کارکنان به عنوان یک نیاز اساسی شناخته می‌شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن انجام شد.
روش: این تحقیق از نظر هدف کاربردی، به صورت آمیخته (کیفی از نوع تحلیل مضمون-کمی از نوع مدل‌سازی ساختاری تفسیری) بود. مشارکت‌کنندگان تحقیق خبرگان شرکت خودروسازی بهمن می‌باشند. در این تحقیق با 15 نفر از افراد خبره برای جمع‌آوری داده‌ها به صورت فردی و تا حد اشباع نظری مصاحبه شد.. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بود. جامعه آماری در بخش کمی، مدیران وخبرگان منابع انسانی و آموزش شرکت خودروسازی بهمن به تعداد 15 نفر بودند که در این پیمایش شرکت کردند. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات در بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با مدل‌سازی ساختاری تفسیری(ISM) انجام شد.
یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان داد 10 عامل حمایت مدیریت ارشد، تحلیل نیازهای آموزشی، برنامه ریزی آموزش، محتوا و کیفیت آموزش، روش‌های آموزشی، فرهنگ سازمانی، منابع مالی و انسانی، ارزیابی و بازخورد، فناوری اطلاعات، گزارش‌دهی و مستندسازی بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن تاثیر دارند.
نتیجه‌گیری: مدیریت ارشد سازمانی به عنوان متغیر مستقل بیشترین تاثیر را بر اجرای خط‌مشی‌های آموزش حین خدمت در شرکت خودروسازی بهمن دارد که در سطح اول قرار گرفته بود. در سطح دوم منابع و سطح سوم فناوری اطلاعات به عنوان متغیرهای مستقل بعدی مطرح بودند، در سطح چهارم برنامه ریزی آموزشی، تحلیل نیازهای آموزشی و فرهنگ سازمانی قرار داشتند در سطح پنجم روش‌های اموزش و محتوا و کیفیت آموزش قرار دارند، متغیرهای سطح چهارم و پنجم متغیرهای پیوندی هستند در نهایت در سطح ششم متغیرهای گزارش‌دهی و مستندسازی و ارزیابی و بازخورد به عنوان متغیرهای وابسته قرار گرفتند.
کلیدواژه‌ها

منابع
آذر، عادل؛ خسروانی، فرزانه و جلالی، رضا (1395). تحقیق در عملیات نرم، تهران، انتشارات سازمان مدیریت صنعتی.
ابیلی، خدایار؛ نادری، ابوالقاسم و اثرزاده، رضا (1394). بررسی رابطه آموزش ضمن خدمت با مدیریت دانش و ارائه راه‌کار جهت بهبود آن (مطالعه موردی: شرکت نفت فلات قاره ایران). فصلنامه مطالعات راهبردی در صنعت نفت و انرژی، 6(22)، 179-208.
اسمیت، کوین و لاریمر، کریستوفر (1392). درآمدی بر نظریۀ خط‌‌مشی‌‌گذاری عمومی، (حسن دانایی فرد، مترجم)، تهران: انتشارات صفار.
الوانی، سید مهدی و شریف‌زاده، فتاح (1396). فرایند خط‌مشی‌گذاری‌‏های عمومی (چاپ شانزدهم)، تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبائی.
امیدیان، فرانک؛ دهقانی، مرضیه و رومزی، هدا (1396). بررسی نحوۀ اجرا و تأثیر برگزاری دوره ضمن خدمت آموزش بزرگ‌سالان بر عملکرد مدیران مدارس ابتدایی در ایران. فصلنامه توسعۀ آموزش جندی شاپور، 8.
اورنگی، عبدالمجید؛ قلتاش، عباس؛ شهامت، نادر و یوسلیانی، غلامعلی (1390). بررسی تأثیر آموزش‏های ضمن خدمت بر عملکرد حرفه‌‏ای معلمان شهر شیراز. رهیافتی نو در مدیریت آموزش، 2(5)، 95-114.
بابایی، سحر و توکلی، غلامرضا (1396). احصای عقلانیت‏‌های پایه در فرایند سیاست‌گذاری عمومی. نشریه سیاست‌گذاری عمومی، 3(1)، 63-72.
بازرگان، عباس (1395). مقدمه‌ای بر روش‌‏های تحقیق کیفی و آمیخته، تهران: انتشارات آگاه.
بخشنده، حسین؛ احمدی، حمیدرضا؛ بهنام، محسن و حمیدی، مهرزاد (1392)، ارزیابی اثربخشی دورههای داوری و مربیگری از دیدگاه دانشجویان بر اساس مدل کرک پاتریک. نشریه مدیریت ورزشی، 5(1)، 203- 262.
بولا، هاربنز ( 1397). ارزیابی آموزش و کاربرد در سوادآموزی تابعی، (عباس بازرگان، مترجم)، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
بیگدلی، داودی؛ کمالی، نقی و انتصار فومنی، غلامحسین (1397). شناسایی ابعاد و مؤلفه‌‌های بهسازی منابع انسانی در آموزش و پرورش به‌منظور ارائه یک مدل مفهومی. پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی، 10(2)، 73-100.
پارسا معین، کوروش و یزدانی، ملیحه (1397). رابطۀ بین آموزش حین خدمت با کارایی و اثربخشی کارکنان ناجا در شهر تهران، فصلنامه آموزش در علوم انتظامی، 6(22)، 11-60.
جعفری‌فر، زهره؛ خراسانی، اباصلت و رضایی‌زاده، مرتضی (1396). شناسایی و رتبه‌بندی موانع مدرسان در آموزش و بهسازی مجازی منابع انسانی (مطالعه موردی: دانشگاه شهید بهشتی). آموزش و توسعۀ منابع انسانی، 4(12).
حاجی میررحیمی، سید داود و مقدس فریمانی، شهرام (1395). بررسی روش‏‌های اصلاح دوره‌‏های آموزش ضمن خدمت کوتاه‌مدت کارکنان وزارت جهاد کشاورزی از دیدگاه کارشناسان. دوفصلنامه علوم ترویج و آموزش کشاورزی ایران، 12(2)، 215- 231.
خروشی، پوران؛ لیاقت‌دار، محمدجواد و کلباسی، افسانه (1395). بررسی تطبیقی آموزش پیش از خدمت معلمان، آموزش معلمان مبتدی و آموزش ضمن خدمت معلمان در ایران و چند کشور جهان. نظریه و عمل در تربیت معلمان، 2(4)، 25-50.
دانایی فرد، حسن و امامی، سیدمجتبی (1392). استراتژی‌‏های پژوهش کیفی ـ نظریه‌پردازی داده‌بنیاد. تهران: انتشارات اندیشه مدیریت.
دماوندی، مجید ابراهیم و الزامی، عصمت (1392). بررسی رابطه آموزش‌‏های ضمن خدمت، سابقه خدمت و تحصیلات با توانمندی شغلی معلمان زن. فصلنامه فناوری آموزش، 7(2).
دهقانی محمودآبادی، محمدعلی (1393). بررسی موانع و محدودیت‌‏های آموزش ضمن خدمت در پرستاری. همایش کشوری آموزش علوم پزشکی.
رئوفی مرام، ناجی؛ فرهادی، محمد و جلیلیان، عبدالرحمان (1394). بررسی نقش مشارکت کارکنان در اثربخشی آموزش ضمن خدمت. کنفرانس بین‌المللی مدیریت و اقتصاد در قرن 21.
سعادتمند، زهره و محققیان، شهناز (1393). عوامل مؤثر بر ارتقای کیفیت آموزش‏‌های ضمن خدمت مربیان و معلمان. رهیافتی در مدیریت آموزشی، 5(3)، 197- 205.
شجاع، کلثوم؛ کرمی، مرتضی؛ آهنچیان، محمدرضا؛ نادی، مجتبی (1396). ارزشیابی اثربخشی برنامه‏های آموزش ضمن خدمت کارکنان دانشگاه فردوسی مشهد. آموزش و توسعه منابع انسانی، 4(12).
شمس مورکانی، غلامرضا؛ صفایی موحد، سعید و فاطمی صفت، علی (1394). آسیب‌شناسی فعالیت‌‏های آموزش و بهسازی منابع انسانی بر اساس مدل سه شاخگی (مورد مطالعه: صنایع الکترونیکی فجر). فصلنامه آموزش و توسعۀ منابع انسانی، 2(7).
صبرکش، علیرضا؛ مزینانی، ‌حبیب‌الله و نورمحمدی، هادی (1392). آموزش و توسعه منابع انسانی در سازمان. مطالعات مدیریت بر آموزش انتظامی، 6(4)، 107- 134.
ضابط‌پور کردی، حسین؛ بیدختی، علی اکبر امین؛ رضایی، علی محمد؛ صالحی عمران، ابراهیم (1397). شناسایی و اولویت‌بندی موانع و چالش‌‏های اجرای خط‌‌مشی‏‌های آموزش عالی در ایران. جامعه‌‌شناسی نهادهای اجتماعی، 6 (13)، 203- 230.
عابدی جعفری، حسن؛ تسلیمی، محمد سعید؛ فقیهی، ابوالحسن و شیخ زاده، محمد (1390)، تحلیل مظمون و شبکه مضامین: روش ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌‏های کیفی. اندیشه مدیریت راهبردی، 5(2)، 151-198.
عباسی، طیبه و احمدی، ‏هانیه (1395). توسعه مدلی برای اندازه‌گیری انسجام خط‌مشی‌‏های حوزه علوم، تحقیقات و فناوری در ایران. فصلنامه سیاست‌گذاری عمومی، 3(2)، 117- 133.
عرفانی، اشرف و قاسمی، محمد (1395). مروری بر عوامل مؤثر در تدوین، اجرا، ارزیابی و تغییر در خط‏مشی عمومی. دومین کنفرانس ملی علوم مدیریت نوین و برنامه‏ریزی فرهنگی اجتماعی.
فتحی واجارگاه، کوروش (1396). برنامه‌‏ریزی آموزش ضمن خدمت کارکنان، تهران: انتشارات سمت.
قلی‌پور، رحمت‌اله (1396). تصمیم‌‌گیری سازمانی و خط‌‌مشی‌‌گذاری عمومی، تهران: انتشارت سمت.
کاردان، احمد (1382). تدوین خط‌‏مشی آموزش‏‌های الکترونیکی بر اساس اولویت‌‏ها و عوامل مؤثر. پژوهش‌‏های ارتباطی، 33(10)، 113-130.
کرمی، مرتضی؛ قبادی، کبری و حدادی، صفیه (1395). ارزیابی اثربخشی به‏‌کارگیری مدل طراحی آموزشی دیک و کری در آموزش ضمن خدمت کارکنان دانشگاه. پژوهش‌‌های برنامه درسی، 6(1)، 21-38.
محمدی، زهرا؛ رزقی شیرسوار، ‏هادی؛ صادقی ضیایی، محمود و ‏هاشم‌نیا، شهرام (1398). شناسایی مؤلفه‌‌های آموزش ضمن خدمت و تعیین رابطه آن‌‏ها با بهبود عملکرد کارکنان (مورد: سازمان پزشکی قانونی کشور)؛ رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 10(1)، 312.
وهابی، فرجام؛ یاوری، امیرحسین؛ حسن مرادی، نرگس و نجفی، علیرضا (1398). طراحی الگوی نظام جامع آموزش‌‌‌های حین خدمت پلیس حرفه‌ای بر اساس قانون استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در حوزۀ نظم و امنیت انتظامی. فصلنامه آموزش در علوم انتظامی، 2(7)، 131- 152.
یزدانی، فریدون (1393). سنجش اثربخشی نظام آموزش مجازی ضمن خدمت فرهنگیان. فناوری اطلاعات و ارتباطات در علوم تربیتی، 5(2)، 97-122.
 
References
Axtell, J. (2016). Wisdom's workshop: The rise of the modern university.
Ayvaz-Tuncel, Z. & Çobanoğlu, F. (2018). In-service teacher training: Problems of the teachers as learners. International journal of instruction, 11(4), 159-174.
Baldwin, T. T., Kevin Ford, J. & Blume, B. D. (2017). The state of transfer of training research: Moving toward more consumer-centric inquiry. Human Resource Development Quarterly, 28(1), 17-28.
Braun, S., Peus, C., Weisweiler, S. & Frey, D. (2017). Transformational leadership, job satisfaction, and team performance: A multilevel mediation model of trust. The Leadership Quarterly, 24(1), 270-283.
Burke-Smalley, L. A. (2018). Practice to research: Rapport as key to creating an effective learning environment. Management Teaching Review, 3(4), 354-360.
Carliner, S. (2015). Training design basics. Association for Talent Development.
Cheng, M. I., Dainty, A. & Moore, D. (2007). Implementing a new performance management system within a project- based organization a case study. International journal performance management, 56(1), 60-75.
Davise, C. J. & Hikment, N. (2008).Training as regulation and development: An exploration of the needs of enterprise systems users. Information & Management, 45(6), 341-348.
DeGroff, A. & Cargo, M. (2009). Policy implementation: Implications for evaluation. New Directions for Evaluation, (124), 47-60.
Fitzgerald, W. (1992). Training versus development. Training and development Journal, 46(5), 81-84
Hess, E. D. (2014). Learn or die: Using science to build a leading-edge learning organization. Columbia University Press.
Huhtala, A. & Vesalainen, M. (2017). Challenges in developing in-service teacher training: Lessons learnt from two projects for teachers of Swedish in Finland. Apples - Journal of Applied Language Studies, 11(3), 55-79. https://doi.org/10.17011/apples/urn.201712104584
Ivancevich, J. M. (2001). Human Resources Management. Companies. Inc
Keep, E. & Mayhew, K. (2013). Evaluating the assumptions that underlie training policy. In Education, Training and the future of work I (pp. 113-140). Routledge.
Knill, C. & Tosun, J. (2008). Policy making. Comparative politics, 2, 373-388.
Kumpikaitė, V. (2007). Human resource training evaluation. Engineering economics, 5 (55), 29-36.
Morah, E. U. (1996). Obstacles to optimal policy implementation in developing countries. Third World Planning Review, 18(1), 79.
Pont, B. & Viennet, R. (2017). Education policy implementation: A literature review and proposed framework. OECD Education Working Papers, (162), 0_1-62.
Sahinidis, A.G. & Bouriss, J. (2008). Employee perceived Training effectiveness relationship employee attitudes. Journal of European Industrial training, 32(1), 63-76.
Smith, G.E., Barnes, K.J. & Harris, C. (2014). A learning approach to the ethical organization. The Learning Organization, 21(2), 113-125.
Stufflebeam, D. L., McCormick, C. H., Brinkerhoff, R. O. & Nelson, C. O. (2012). Conducting educational needs assessments (Vol. 10). Springer Science & Business Media.
Thompson, G. & Cook, I. (2014). Education policy-making and time. Journal of Education Policy, 29(5), 700-715.
vanLehn, K. & Chi, M. (2012). Adaptive expertise as acceleration of future learning. Adaptive technologies for training and education, 28-45
Yıldırım, Ö., Kurşun, E. & Göktaş, Y. (2015). The factors affecting the quality of in-service training on information and communication technologies. Education and Science, 40(178).
Zhang, Y., Xiang, T., Hospedales, T. M. & Lu, H. (2018). Deep mutual learning. In Proceedings of the IEEE conference on computer vision and pattern recognition (pp. 4320-4328).